This post intends to be the third in a series:
- What are “apostles”?
- What are “church-founding apostles”?
- Why we still need church-founding apostles.
- How to get more apostles.
- Why begging is essential in order to get more apostles.
Giving the explanation of what a “church-founding apostle” is, I would set forth two reasons, two Biblical arguments, as to why we need them today.
We need church-founding apostles because we need “Paul-like missionaries”
Most Protestants today, with thanks in no small part to William Carey1, recognize that Jesus’ commission to “make disciples of all nations” is still in force and incumbent upon His people today. Although not all Christians will emphasize the need for “Paul-like missionaries” to the degree which John Piper does, I nevertheless think the following statement would not have a hard time receiving majority acceptance among Evangelicals: “There should be people who go out to establish churches in places where there is no church, places where there presently is not yet any gospel witness.”
If the above statement is generally acceptable in the Evangelical realm, then we only need recognize — as in my previous posts — that the Bible already has existing language we can use to describe such people and their task. “Apostles” are the sent-ones who “lay a foundation” (e.g. 1 Cor 3:10) for the churches.
So in one sense I am not arguing for anything conceptually new, just that it is helpful when we keep Christian discourse as close to Biblical terminology and categories as possible. When we introduce new root terminology like “missions” which etymologically means the exact same thing as the “apostello” family of terms, we start imagining that there are two different conceptual categories here, when in reality there are not.
There are a great many things which need to be done, but not everyone is equipped to do them. Bearing children should happen, but some are unable to do it (including all men). Shepherding the flock is important, but not all are pastors. Teachers are needed, but, “Not many of you should become teachers, my brothers, for you know that we who teach will be judged with greater strictness” (Jas 3:1). Establishing new churches is essential to fulfilling the task that Jesus left His people to complete, but who are the ones equipped and empowered to do that work? In the Biblical framework, it is the church-planting apostles.
We need church-founding apostles because foundations are foundational
There are two directions a person can take the teaching on apostles in Ephesians 2:20, “the household of God [is] built on the foundation of the apostles and prophets, Christ Jesus himself being the cornerstone” (Eph 2:19–20).
One option is to say, “Anyone who has ever built a house knows that you only lay a foundation once!” The original apostles formed the foundation of the universal, global church for all time. One problem I have with that exegesis is that elsewhere Paul does not use “foundation” (Gr. “themelion”) language in the sense of a singular, unique redemptive-historical thing that suffices for all times and places through church history. Much to the contrary, in Romans 15 and 1 Cor 3 Paul speaks of “foundation laying” as something that he does with every new church he establishes. Far from conceiving of one foundation serving all churches at all times, Paul seems to see that every church needs to be founded on fresh apostolic foundations.
Hence, a different option is to say that a living structure (Eph 2:21-22) needs a living foundation. I believe further support for this view comes in chapter four of the same epistle: “He gave the apostles, … until we all attain to the unity of the faith and of the knowledge of the Son of God, to mature manhood, to the measure of the stature of the fullness of Christ.” Apostles are not obsolete until the church has attained to the unity of the faith, etc. I do not believe any aspects of the “until” clause have been fulfilled yet, therefore I believe the aforementioned roles that help/enable us to get us there (apostles, prophets, evangelists, pastors, and teachers) remain essential.
Indeed, God has ordained that apostles are “first” (1 Cor 12:28) because they are most foundational. Anyone who has ever built a house knows the futility of trying to build upon a location where no foundation has ever been laid.
ChatGPT’s dynamic equivalent paraphrase in Turkish.
ChatGPT – Dinamik Eşdeğer Parafraz (Türkçe)
Neden Kilise Kuran Elçilere Hâlâ İhtiyacımız Var?
Seriyi hatırlayalım:
- Elçiler nedir?
- Kilise kuran elçiler nedir?
- Neden bugün hâlâ kilise kuran elçilere ihtiyacımız var?
- Nasıl daha fazla elçi yetişir?
- Neden bunun için dua etmek (hatta yalvarmak) şarttır?
“Kilise kuran elçi”nin ne olduğunu açıkladıktan sonra,
bugün neden hâlâ onlara ihtiyacımız olduğunu göstermek için
iki temel, Kutsal Kitap’a dayanan sebep sunmak istiyorum.
1. Kilise kuran elçilere ihtiyacımız var, çünkü “Pavlus tipi misyonerlere” ihtiyacımız var
Bugün Protestanların büyük çoğunluğu—bunda William Carey’in katkısı küçümsenemez—İsa’nın “bütün ulusları öğrencilerim yapın” buyruğunun hâlâ geçerli olduğunu kabul eder.
Her ne kadar herkes John Piper’ın yaptığı kadar güçlü bir şekilde
“Pavlus tipi misyonerler” ihtiyacını vurgulamayabilir,
şu cümlenin çoğu Evangelikal tarafından kabul edileceğini düşünüyorum:
“Henüz kilisenin olmadığı yerlerde,
henüz Müjde’nin ulaşmadığı bölgelerde
kilise kurmak için giden insanlar olmalıdır.”
Eğer bu genel olarak kabul edilebilir bir düşünceyse,
o zaman yapmamız gereken şey çok basit:
Daha önceki yazılarda söylediğimiz gibi,
Kutsal Kitap zaten bu tür insanları tanımlamak için bir dil sunuyor.
Bu kişiler elçilerdir.
Elçiler, gönderilmiş olan ve
kiliseler için temel atan kişilerdir
(örn. 1. Korintliler 3:10).
Yani aslında ben yeni bir fikir önermiyorum.
Sadece şunu söylüyorum:
Hristiyan düşüncesini mümkün olduğunca
Kutsal Kitap’ın kullandığı kavramlara yakın tutmak faydalıdır.
“misyon” gibi yeni terimler kullandığımızda—ki bu kelime aslında
“apostello” (göndermek) ailesiyle aynı anlama gelir—
farkında olmadan iki ayrı kavram varmış gibi düşünmeye başlıyoruz.
Oysa gerçekte böyle bir ayrım yok.
Yapılması gereken birçok iş var,
ama herkes her işi yapacak şekilde donatılmış değildir.
- Çocuk sahibi olmak gerekir, ama herkes bunu yapamaz (erkekler dahil).
- Sürüyü gütmek önemlidir, ama herkes çoban değildir.
- Öğretmenlere ihtiyaç vardır, ama “Kardeşlerim, çoğunuz öğretmen olmaya kalkmasın…” (Yakup 3:1).
Aynı şekilde:
Yeni kiliseler kurmak,
İsa’nın halkına verdiği görevin yerine gelmesi için şarttır.
Ama bu işi kim yapacak?
Kutsal Kitap’ın çerçevesine göre:
kilise kuran elçiler.
2. Kilise kuran elçilere ihtiyacımız var, çünkü temeller gerçekten temeldir
Efesliler 2:20’deki şu ayetle ilgili iki farklı yorum yapılabilir:
“Tanrı’nın halkı, elçilerin ve peygamberlerin temeli üzerine kuruludur;
köşe taşı ise Mesih İsa’dır.”
Bir yaklaşım şöyle der:
“Bir ev inşa eden herkes bilir ki temel bir kez atılır!”
Yani ilk elçiler, tüm zamanlar için evrensel kilisenin temelini attı.
Benim bu yoruma itirazım şu:
Pavlus başka yerlerde “temel” (themelion) dilini
tek seferlik, bütün zamanlara yeten bir şey olarak kullanmaz.
Tam tersine:
- Romalılar 15’te
- Birince Korintliler 3’te
Pavlus, her yeni kilise kurduğunda temel attığını söyler.
Yani Pavlus’un düşüncesinde tek bir temel yoktur;
her kilisenin kendi temelinin atılması gerekir.
Bu yüzden başka bir yaklaşım daha mümkündür:
Canlı bir yapı (Efesliler 2:21–22),
canlı bir temele ihtiyaç duyar.
Aynı mektubun 4. bölümünde de bunu destekleyen bir şey görüyoruz:
“Kendisi kimini elçi … atadı. … Sonunda hepimiz imanda ve Tanrı Oğlunu tanımada birliğe, yetkinliğe, Mesih doluluğundaki olgunluk düzeyine erişeceğiz.
Burada önemli olan kelime: “Sonunda”
Eğer kilise henüz:
- iman birliğine ulaşmadıysa
- tam olgunluğa erişmediyse
o zaman bu hedefe ulaşmamıza yardım eden hizmetler de
(elçiler, peygamberler, müjdeciler, çobanlar ve öğretmenler)
hâlâ gereklidir.
Zaten Pavlus şöyle der:
“Tanrı kilisede bazılarını birinci olarak elçi olarak koydu…”
(1. Korintliler 12:28)
Neden “birinci”?
Çünkü elçiler en temel olanlardır.
Bunu herkes anlar:
Hiç temeli atılmamış bir yere bina kurmaya çalışmak boşunadır.
İşte bu yüzden,
kilise kuran elçilere hâlâ ihtiyacımız var.
Footnotes:
- Some will say, “I don’t care about William Carey or whoever. I just read my Bible.” OK, good, I’m glad you are reading your Bible. But for a quarter millennium from Luther to Carey Protestants who read their Bibles didn’t put a whole lot of stake in the need or calling upon the church to disciple all nations. Even when we read our Bibles we are often blind to much of what it is saying. So God uses prophets and teachers and the like to poke us, saying, “Here is something God has been saying in the Bible that you haven’t been paying attention to.” ↩︎
hasteningthecomingofthedayofGod 
Leave a comment